در پهنه ی دایره ی زمین عده ای ناراحتن و عده ای خوشحال. میگن زندگی زیبایی های خودشو داره یا هنوز هم خوشگلی هاشو داره. ولی اگه بخوای کلی نگاه کنی به داستان زندگی همش نابودی و زوال و سختی هست. درصد بالایی از آدمها در طول تاریخ قربانی سختی های طبیعی و انسان ساخت بوده اند. اینکه خالق ما مهربانتر از پدر و مادر هست و هوای ما رو داره و از این دست حرفها رو چطور می شود در مقابل اون حرفهایی که گفتم تفسیر کرد، چالشی است و پارادوکسی هست بزرگ...

تنور داغ انتخابات هم از راه رسید. تنوری که زودتر از موعد آماده شد. حال این تنور چقدر داغ است خودتان میبینید. ما به داغ بودنش کار نداشته باشیم، از نظرهای دیگه می توان گفت که به اونها هم کاری نداریم...

در جریان حادثه "ترور نافرجام ترامپ" چند نکته مهم مستتر می باشد که خالی از لطف نیست در این مجال مطرح شود. یکی از نکات مهم موضوع "عقوبت انسان ها و موضوع تاثیر کارما یا حکمتهای دینی ادیان مختلف در سرنوشت انسانها" است. همانطور که در طول تاریخ و در تمامی دوران ها دیده می شود(درس آموخته ها و عاقبت افراد از نگاه عقل استدلالی و منطقی بر پایه ی تایید بزرگان حوزه های مختلف تاریخ که به دنبال حقیقت بوده اند) سرنوشت هیچ کسی با نوع عقوبت یا کارمای منتسب با آن فرد، هیچ ارتباطی ندارد. چنانچه تمام این اتفاقات به نوعی یک تصادف و احتمال در طبیعت جاری است. یعنی بر مبنای سهمی از احتمالات در هر واقعه یک فرد می تواند دچار آن احتمال بشود یا نشود. همچنین این موضوع، که اگر کسی از یک سرنوشت شوم بتواند بگریزد یا نتواند بگریزد، هیچ ارتباطی به تاثیر ماورایی دست کمک خدا در عقوبت و سایر معانی و مفاهیم مرسوم در روتین فرهنگ جوامع مختلف مثل تقاص، عقوبت، کارما، سرنوشت یا موضوعات مشابه آن ندارد. اگر ترامپ در یکی از کشورهایی که فضا و روتین مذهبی تری نسبت به جامعه آمریکا داشت می زیست الان یا به یک "قدیس" نزد مذهبیون و حتی برخی غیر مذهبیون آن جامع بدل میگشت. آری به فردی نظر کرده و قدیس که توانست به واسطه نیروهای ماورائی و نظر واسطان خدا و خود خداوند، از خطر مرگ حتمی بگریزد! یا به یک فرد گناهکار که خدا وی را به سزای اعمالش ننگین اش رساند! در گونه ای دیگر از تفسیر توده ی دیگری از مردم در این نوع جوامع، اگر فرد در این حادثه کشته میشد، عده ای او را فردی خوب می دانستند که به مقام بالای "شهادت" نائل شده و یک کلمه ی مطهر گونه و خوب در خور فرهنگ آن اجتماع برای توصیف وی استفاده می کردند و در این میان عده ای دیگر با توجه به